Ta lansowana przez kluby AA zasada oznacza, że człowiek, który kiedyś był uzależniony od narkotyków czy alkoholu, mimo, że od dawna nie używa tych środków, nadal pozostaje w grupie ryzyka. Ponowne, nawet jednorazowe zażycie powoduje najczęściej nawrót choroby.
Czy uznałem fakt, że jestem alkoholikiem?
Czy przezwyciężyłem pychę i przyznałem, że poważnie różnię się od ludzi pijących normalnie? Czy pogodziłem się z perspektywą spędzenia reszty życia bez alkoholu? Czy mam jeszcze jakieś wątpliwości lub zastrzeżenia? Czy w głębi duszy hołubię płonną nadzieję, że być może pewnego dnia będę w stanie pić z umiarem, bez katastrofalnych konsekwencji? Czy stać mnie na bezwzględną uczciwość wobec siebie i innych? Czy dokonałem samooceny, przyznając się do popełnio nych błędów i wyrządzonych krzywd? Czy unormo wałem stosunki z bliskimi i z przyjaciółmi? Czy po starałem się przeprosić ich za moje niecne postępowanie, jakiego się niegdyś wobec nich dopuściłem! Czytaj dalej »
….za nieobecność….
Troszkę się pogubiłem….
…trzymam się resztkami sił…. choć nie zupełnie…
Będę musiał zmienić…. licznik…. “Nie palę…”!
…niestety będę musiał zacząć od nowa….
Nawet najlepsze programy odwykowe nie zapewniają jednak stuprocentowej skuteczności uwolnienia sie od nałogu wszystkim pacjentom. Efekty leczenia nie wynikają bowiem tyle z samego programu, ile z motywacji, aktywności i zaangażowania poszczególnych osób. Zarówno statystyki, jak i potoczna obserwacja wskazują, iż trzeźwość zachowują po leczeniu nie te osoby, które najdłużej lub najkrócej piły ani te, które przeszły najdłuższe leczenie ani też te, którym sprzyjają lub odwrotnie – nie sprzyjają okoliczności zewnętrzne. Lecz te osoby zachowują trzeźwość, które: Czytaj dalej »